Zapowiada się przełom w opodatkowaniu aportów przedsiębiorstw i ich zorganizowanych części

Odpowiedź na pytanie pisemne europosła Rafała Trzaskowskiego udzielona przez komisarza Algirdasa Šemetę w imieniu Komisji w dniu 20 maja 2010 r. (P-2802/10PL)

W dyrektywie Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. w brzmieniu nadanym dyrektywą Rady 85/303/EWG przewidziano obowiązkowe zwolnienie z podatku kapitałowego operacji, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b), dotyczących przeniesienia pomiędzy spółkami kapitałowymi wszystkich aktywów i pasywów lub jednej bądź więcej gałęzi działalności. Zwolnienie to zostało utrzymane w przekształconej dyrektywie Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) i art. 5 ust. 1 lit. e).

Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG był wielokrotnie zmieniany podczas okresu obowiązywania tej dyrektywy.

Zgodnie z pierwotnym brzmieniem art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 69/335/WE należało stosować (z zastrzeżeniem określonych warunków) zmniejszone stawki podatku kapitałowego od operacji takich jak przeniesienie wszystkich aktywów i pasywów lub jednej bądź więcej gałęzi działalności przez jedną spółkę kapitałową (spółka wnosząca) do innej spółki kapitałowej (spółka otrzymująca).

Stosowanie zmniejszonej stawki było obowiązkowe – państwa członkowskie musiały stosować zmniejszoną stawkę zgodnie z warunkami określonymi w dyrektywie. Na mocy dyrektywy Rady 73/79/EWG włączono do dyrektywy 69/335/EWG nowy art. 7 ust. 1 lit. bb), w którym przewidziano możliwość stosowania zmniejszonych stawek przez państwa członkowskie również w odniesieniu do zamiany akcji (z zastrzeżeniem określonych warunków). W 1985 r. dyrektywa z 1969 r. została zmieniona dyrektywą Rady 85/303/EWG, która wprowadziła obowiązkowe zwolnienie z podatku wszystkich operacji, które były zwolnione z podatku lub opodatkowane zmniejszoną stawką na dzień 1 lipca 1984 r.

Z powyższego wynika, że od dnia 1 stycznia 1986 r. (data wdrożenia dyrektywy 85/303/EWG) wszystkie państwa członkowskie miały obowiązek stosować zwolnienie z podatku kapitałowego w odniesieniu do operacji dotyczących przeniesienia aktywów i pasywów (lub gałęzi działalności). W związku z tym, niezależnie od faktu obowiązywania w Polsce przed dniem 1 maja 2004 r. takiego podatku od operacji związanych z przeniesieniem aktywów lub pasywów lub jednej bądź więcej gałęzi działalności, po tej dacie Polska miała obowiązek zwolnienia z podatku kapitałowego czynności restrukturyzacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 69/335/EWG w brzmieniu nadanym dyrektywą Rady 85/303/EWG.

Źródło: Parlament Europejski

Kryzys w Dubaju i jego potencjalny wpływ na UE

WRITTEN QUESTION by Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE) to the Commission

Recently, the State investment company, Dubai World Group, announced a six-month suspension of its debt repayments, causing convulsions on stock exchanges and markets in the Middle East and worldwide and threatening the biggest State bankruptcy since Argentina in 2001. The Group, which until recently employed more than 50 000 staff in 100 cities worldwide, announced that it was in ‘constructive’ talks to restructure debt of 26 billion dollars, whereas international credit institutions estimate the Dubai government's debt to be some 100 billion dollars. At the same time, a recent report points out that the international business community's major problem in 2010 will be spiralling debt. A significant part of this debt consists of corporate bonds of companies in Russia and the United Arab Emirates. Several analysts stress the risk of similar events occurring in Shanghai and Mumbai owing to excessive spending and leverage.

1. Given that the Dubai World Group has significant investment holdings in the Member States of the Union and that numerous European companies, in particular banks, have investments in Dubai and the Middle East region, to what extent does the Commission consider that such crises may have an impact on the European economy? Which countries in the eurozone are particularly vulnerable to this crisis? Does it consider that there are inherent risks to European investments in the lack of corporate governance transparency in developing markets, such as Dubai?

2. What are the implications of the current crisis for concluding negotiations on a free trade agreement between the EU and the States of the Gulf Cooperation Council?

3. In the Commission's view, how can the nascent European Systemic Risk Board and the other European supervisory authorities protect the European economy against upheavals and regional economic crises in the developing and emerging economies?

ANSWER given by Mr Almunia on behalf of the Commission

1. The exposure of European banks to Dubai is not systemic for any Member State. EU banks exposure towards the United Emirates countries represents a very small share of their overall exposure. Therefore, it is not very likely that the Dubai crisis will have a significant impact on the European economy.

Total exposure towards the United Arab Emirates (UAE) of the banks reporting to the Bank for International Settlements (BIS) is about EUR 78 billion of which EUR 60 billion (76 % of the total) is held by EU‑27 banks. Among the largest European countries, the biggest exposure of banks towards the UEA is in the United Kingdom, followed by France and Germany, as their claims in the UEA amount to EUR 36.8 billion, EUR 8.3 billion and EUR 7.8 billion respectively. However, even for the United Kingdom, the most exposed Member, this amount does not represent any systemic risks, as it represents only 1 % of the United Kingdom's overall foreign banking exposure. Furthermore, the abovementioned data refer to the overall exposure towards the UAE and the European exposure towards Dubai World Group is even smaller.

The default of state-owned Dubai World Group has had consequences for the UAE public finances since the company required bail-out from public resources (mostly from the Abu Dhabi sovereign fund). Therefore, the debt crisis in Dubai has triggered concern over sovereign debt risk worldwide. After two years of worrying about mortgage and corporate risk, attention is now shifting to managing the risk of country defaults and bankruptcies of heavily indebted regional governments and city administrations. Although, it is important to note that Dubai's case is very particular and the overall exposure of European banks is not systemic in nature, the impact of the Dubai debt crisis on the financial markets in emerging economies could be non-negligible.

2. Currently negotiations are stalled. The last informal meeting between the EC and the Gulf Cooperation Council (GCC) chief negotiators took place in summer 2009 in Brussels.

3. The establishment of the European Systemic Risk Board (ESRB) and the European Supervisory Authorities (ESAs) represents a robust reform of the EU supervisory architecture, thereby improving the resilience of the European financial system against external shocks. The ESRB will be responsible for identifying risks with a systemic dimension and preventing or mitigating their impact on the financial system within the EU. While its final objective will be to preserve financial stability within the Union, this will require assessing also potential risk arising from outside the Union, including developing and emerging economies. The significant integration of financial systems at the international level implies the ESRB will have to coordinate with international institutions, particularly the International Monetary Fund and the Financial Stability Board as well as the relevant bodies in third countries on matters related to macro-prudential oversight. The ESRB will also cooperate closely with the ESA responsible for micro-prudential supervision, as macro and micro supervision are difficult to disentangle. At their level, the ESAs will also coordinate with international organisations and supervisory authorities of third countries, and may assist in preparing equivalence decisions pertaining to supervisory regimes in third countries.

Źródło: Parlament Europejski

Inicjatywa legislacyjna obywateli UE

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane w dniu 6 stycznia 2010 r. przez: Silvia-Adriana Ţicău do Komisji

W traktacie z Lizbony przewidziano, że z inicjatywy co najmniej miliona obywateli Unii Europejskiej pochodzących z wielu państw członkowskich Komisja Europejska może zostać poproszona o przedstawienie, przy wykorzystaniu przysługujących jej uprawnień, wniosku dotyczącego kwestii, która zdaniem tych obywateli wymaga przyjęcia unijnego aktu prawnego w celu stosowania postanowień traktatów. Parlament Europejski i Rada, decydując w drodze rozporządzeń i przy zastosowaniu zwykłej procedury, przyjmują przepisy dotyczące procedur i warunków koniecznych, by mogła zostać przedstawiona inicjatywa obywatelska, w tym minimalnej liczby państw, które winni reprezentować obywatele występujący z taką inicjatywą.

Jakie działania i w jakiej perspektywie czasu zamierza podjąć Komisja Europejska, aby wprowadzić przepisy określające procedury i warunki występowania z taką inicjatywą legislacyjną?

Źródło: Parlament Europejski

Idea rezygnacji ze Strasburga po wejściu w życie traktatu lizbońskiego

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane w dniu 19 stycznia 2010 r. przez: Anneli Jäätteenmäki do Komisji

Zgodnie z art. 8b traktatu lizbońskiego Komisji można przedstawić tak zwaną inicjatywę obywatelską. Jeżeli podpisze ją co najmniej milion obywateli Unii „mających obywatelstwo znacznej liczby państw członkowskich”, Komisja musi podjąć działania w tej sprawie.

W dniu 13 stycznia 2010 r. hiszpańska prezydencja Rady UE prowadziła w La Granja negocjacje z pozostałymi państwami UE na temat tej inicjatywy. Państwa członkowskie uzgodniły, że „znaczna liczba państw członkowskich” oznacza jedną trzecią państw członkowskich UE, czyli obecnie wynosi dziewięć.

Tak zwana inicjatywa „one seat”, dotycząca ustanowienia jednej siedziby Parlamentu Europejskiego w Brukseli, ewidentnie spełnia ww. kryteria (co najmniej milion podpisów z co najmniej dziewięciu państw członkowskich). W ramach tej inicjatywy zebrano już ponad 1,2 miliona podpisów obywateli europejskich. Nie ma sensu, by europejscy podatnicy płacili rocznie 200 milionów EUR za przejazdy samochodów ciężarowych między Brukselą a Strasburgiem.

Inicjatywa „one seat” jest nadal rozpatrywana w Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego. Organom UE przedłożono już jedną petycję na ten temat. Wówczas nie obowiązywał jednak ani traktat lizboński, ani też instytucje europejskie nie zajęły się tą petycją. Ironia losu sprawiła, że Parlament Europejski kupił budynek parlamentarny od miasta Strasburg w tym samym tygodniu, w którym przyjęto inicjatywę „one seat”.

Czy po wejściu w życie traktatu lizbońskiego Komisja zamierza zająć się inicjatywą „one seat”?

Jakie plany ma Komisja w odniesieniu do tej inicjatywy?

Źródło: Parlament Europejski

Restrukturyzacja Opla i zamknięcie zakładów w Antwerpii

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane w dniu 25 stycznia 2010 r. przez: Kathleen Van Brempt do Komisji

Dnia 21 stycznia 2010 r. kierownictwo Opla poinformowało o całkowitym zamknięciu zakładów w Antwerpii. Decyzja ta wpisuje się w plan restrukturyzacji Opla w Europie. Również w innych krajach przewiduje się zwolnienia, jednak nigdzie indziej nie zostanie zamknięta cała fabryka. Cieszę się, że Komisja jesienią 2009 r. przypomniała, że wsparcie oferowane przez państwa członkowskie musi spełniać warunki obowiązujące dla pomocy publicznej, a także wyraźnie opierać się na kryteriach ekonomicznych. Oznacza to między innymi, że pomoc ta nie wiąże się z utrzymywaniem działalności określonych oddziałów, ale że restrukturyzacja musi wpisywać się w przedłożony przez GM biznesplan. Czy GM przedstawił już Komisji taki biznesplan? Jakimi narzędziami dysponuje Komisja, aby móc zażądać takiego planu? Kiedy Komisja zamierza uzyskać wgląd do tego planu? W jaki sposób Komisja zamierza przestudiować ten plan, aby ocenić legalność ewentualnej pomocy publicznej na rzecz restrukturyzacji?

Źródło: Parlament Europejski

Bezpieczeństwo w internecie

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane w dniu 21 stycznia 2010 r. przez: Georgios Papanikolaou do Rady

Obwieszczenia wydane niedawno przez francuski Ośrodek Przeciwdziałania Zagrożeniom Informatycznym (CERTA) i niemieckie Federalne Biuro Bezpieczeństwa Informatycznego (BSI), zalecające unikanie korzystania z przeglądarki Internet Explorer firmy Microsoft ze względu na luki w zabezpieczeniach danych krążących w internecie, wywołały duże zaniepokojenie wśród użytkowników zarówno w Grecji, jak i w całej Europie. W tym samym czasie ukazały się artykuły wskazujące na Chiny jako głównego sprawcę wymuszania danych osobowych w celu wykorzystania ich ze szkodą dla chińskich bojowników o prawa człowieka. Ponadto największe spółki internetowe stosują taktykę filtrowania treści krążących informacji na warunkach ustalanych przez chiński rząd.

Czy Rada podejmie inicjatywy mające na celu wczesne ostrzeganie obywateli europejskich o problemach dotyczących bezpieczeństwa informacji krążących w internecie?

Jak Rada zapewni poufność i bezpieczeństwo danych osobowych krążących w internecie, a także skuteczniejszą kontrolę bezpieczeństwa programów komputerowych, takich jak Internet Explorer?

Jakie jest stanowisko Rady wobec postawy chińskich władz cenzurujących ze względów politycznych treści krążące w internecie poprzez zmuszanie spółek działających w tym kraju do stosowania tego rodzaju praktyk?

Źródło: Parlament Europejski

Sprzeciw wobec imperialistycznej interwencji na Haiti

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane przez: Charalampos Angourakis do Rady

Po trzęsieniu ziemi na Haiti mieszkańcy tego kraju przeżywają niesłychaną tragedię. Ponad 75.000 ciał pochowano w zbiorowych mogiłach, 1,5 miliona osób straciło dach nad głową, 3 miliony odniosło obrażenia, a według szacunków liczba ofiar śmiertelnych sięga 200.000. Brakuje elektryczności i wody. Podstawowe środki spożywcze sprzedawane są na czarnym rynku po zawrotnych cenach. Przywódcy państw, urzędnicy ONZ i organizacje humanitarne oskarżają rząd USA, że wykorzystuje tę tragedię, by wprowadzić de facto wojskową okupację kraju. Liczba żołnierzy amerykańskich przybyłych na Haiti pod pretekstem „pomocy humanitarnej” sięga 16.000, co powoduje poważne problemy przy dystrybucji sprzętu medycznego i środków farmaceutycznych, żywności itd. UE wysyła siły policyjne i pomoc „pozahumanitarną” w wysokości setek milionów euro.

Czy UE zamierza prowadzić na Haiti taką samą politykę, jak USA? Czy Rada potępia wykorzystywanie „pomocy humanitarnej” jako pretekstu do wprowadzenia dominacji politycznej i wojskowej w krajach trzecich i wobec ich mieszkańców?

Źródło: Parlament Europejski

Ujednolicenie polityki finansowej i podatkowej w krajach UE

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane w dniu 26 stycznia 2010 r. przez: Ryszard Czarnecki do Rady

Czy sugestie premiera Zapatero ujednolicenia polityki finansowej i podatkowej są stanowiskiem całej Rady, czy też indywidualnym pomysłem premiera Hiszpanii? Zadaję to pytanie w kontekście zaniepokojenia w Polsce i innych krajach „nowej” Unii tym pomysłem.

Źródło: Parlament Europejski

Ograniczenie ryzyka na rynkach finansowych

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w lutym 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane w dniu 26 stycznia 2010 r. przez: Hans-Peter Martin do Rady

Prezydent USA domaga się specjalnych podatków od uratowanych banków, surowszych przepisów dotyczących wypłaty premii, nowych zasad ograniczających zawieranie transakcji na własny rachunek, a przede wszystkim podziału banków – z jednej strony na zwykłe usługi konsumenckie, a z drugiej – na szczególnie ryzykowne operacje w sektorze bankowości inwestycyjnej. Celem tych środków jest zapobieżenie sytuacji, w której instytucje finansowe są „zbyt duże, by mogły upaść” (ang. „too big to fail”).

Jak Rada ocenia te nowe inicjatywy rządu USA na rzecz regulacji sektora bankowego? Jaką propozycję zamierza przedstawić hiszpańska prezydencja Rady na szczycie nadzwyczajnym, planowanym na 11 lutego 2010 r.?

W jakim stopniu Rada uważa za konieczne powołanie unijnego rządu gospodarczego celem przygotowania i wdrożenia ogólnoeuropejskich przepisów dla sektora bankowego?

Źródło: Parlament Europejski

Gry hazardowe online w związku z niedawnymi orzeczeniami ETS

PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY zgodnie z art. 115 Regulaminu skierowane w dniu 18 listopada 2009 r. przez: Malcolm Harbour, Andreas Schwab, Evelyne Gebhardt, Cristian Silviu Buşoi oraz Heide Rühle w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów do Komisji

W orzeczeniu C-42/07 Europejski Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że każde państwo członkowskie ma swobodę ustalania celów swojej polityki w zakresie zakładów i gier hazardowych oraz określania odpowiedniego poziomu ochrony. Każde państwo członkowskie jest zatem uprawnione do zakazywania działalności na swoim terytorium operatorom oferującym udział w grach losowych przez internet, nawet jeżeli operatorzy ci działają z terytorium innego państwa członkowskiego, w którym legalnie świadczą podobne usługi. Jednak ograniczenia (swobodnego świadczenia usług) powinny przyczyniać się do realizacji celu (celów), na który (które) powołuje się dane państwo członkowskie, muszą być proporcjonalne i stosowane w sposób niedyskryminujący.

ETS podkreślił to ostatnie stwierdzenie w orzeczeniu C-153/08. W tym kontekście ustawodawstwo krajowe jest właściwą podstawą dla zapewnienia realizacji obranego celu jedynie wówczas, gdy czyni to w sposób spójny i systematyczny. W chwili obecnej szereg państw członkowskich dokonuje przeglądu ram regulacyjnych w omawianym zakresie.

W odniesieniu do własnej rezolucji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie uczciwości gier hazardowych online (P6_TA(2009)0097) Parlament zwraca się do Komisji z następującymi pytaniami:

1. Jakie kroki zamierza podjąć Komisja w świetle ww. orzeczeń ETS w sprawie gier hazardowych online oraz jaki jest stan zaawansowania postępowań w sprawie naruszenia, które Komisja wszczęła przeciwko wielu państwom członkowskim w celu zweryfikowania, czy krajowe środki ograniczające transgraniczne świadczenie usług związanych z grami hazardowymi online są zgodne z prawodawstwem wspólnotowym?

2. Czy Komisja mogłaby skomentować niedawne zmiany w ustawodawstwie państw członkowskich w kontekście wspomnianych orzeczeń ETS?

3. Czy Komisja przewiduje wspólne ramy regulacyjne dla coraz liczniejszych transgranicznych transakcji związanych z grami hazardowymi online, aby zapewnić odpowiedzialne gry hazardowe online, odnosząc się do ochrony narażonych na niebezpieczeństwo konsumentów oraz zapobiegając uzależnieniom i nałogom, a także przestępczości zorganizowanej?

Źródło: Parlament Europejski

Skutki kryzysu gospodarczego dla handlu światowego

PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY zgodnie z art. 115 Regulaminu skierowane przez: Vital Moreira w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego do Komisji

Jak się wydaje, wskutek kryzysu obroty handlowe na świecie mogą spaść w 2009 r. o 10%. Utrzymywanie funkcjonowania handlu międzynarodowego ma zasadnicze znaczenie dla UE i innych krajów zorientowanych na wywóz. Pomimo zobowiązań podjętych przez grupę G20 liczba środków ograniczających i zakłócających handel przyjmowanych w odpowiedzi na kryzys wzrosła zarówno w grupie G20, jak i na świecie.

Jakie kroki zostały podjęte, aby zaradzić takim środkom? Z drugiej strony, czy kraje trzecie podjęły jakieś działania przeciwko środkom przyjętym przez UE w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego?

Istnieją dane wskazujące, że niektóre mniej dotknięte kryzysem kraje wschodzące stają się motorem wzrostu w handlu międzynarodowym. W tym przypadku przemysł UE musiałby zmienić docelowe rynki eksportowe i ewentualnie charakterystykę swoich produktów. Jaką strategię ma zamiar przyjąć Komisja z myślą o umożliwieniu przemysłowi UE zwiększenia konkurencyjności?

Światowy kryzys i wynikający z niego spadek handlu światowego pociągają za sobą wielorakie skutki dla krajów rozwijających się, w których występuje największe bezrobocie. Jakie środki dostosowawcze planuje przyjąć Komisja w stosunkach handlowych, w szczególności wobec najuboższych krajów świata?

O ile z jednej strony znaczny deficyt handlowy napędzany jest nadmiernymi wydatkami i zadłużeniem niektórych państw członkowskich, a także USA, z drugiej strony – w dużych, opartych na wywozie gospodarkach niektórych krajów wschodzących występują nadwyżki handlowe. Te przypadki deficytu handlowego przyczyniły się do leżącego u podstaw światowego kryzysu gospodarczego zachwiania globalnej równowagi. Jaką strategię zamierza realizować Komisja w swej polityce handlowej w celu złagodzenia takich globalnych dysproporcji?

Społeczne skutki kryzysu gospodarczego oraz idący za tym spadek poziomu handlu światowego niewątpliwie potrwają dłużej niż naprawa gospodarcza. Kiedy Komisja planuje przeprowadzić ocenę wpływu skutków kryzysu na miejsca pracy w Europie i krajach rozwijających się? Jaką strategię zamierza przyjąć Komisja, aby włączyć społeczny i środowiskowy wymiar handlu do międzynarodowych zasad WTO?

Źródło: Parlament Europejski

Zmiana struktury demograficznej krajów członkowskich UE

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w styczniu 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane przez: Ryszard Czarnecki do Rady

Czy Rada zauważa fakt znaczącej zmiany struktury demograficznej krajów członkowskich UE? Chodzi tu zarówno o szybkie starzenie się społeczeństw "27"-ki, jak również duży wzrost imigracji spoza krajów europejskich.

Czy Rada ma zamiar przygotować projekt wspierania polityki pronatalistycznej, prorodzinnej na terenie UE, aby te tendencje odwrócić?

Źródło: Parlament Europejski

Stabilność rynku finansowego w Polsce

PYTANIE USTNE na sesję pytań podczas sesji częściowej w styczniu 2010 r. zgodnie z art. 116 Regulaminu skierowane przez: Ryszard Czarnecki do Komisji

Europejski Bank Centralny w dn.18.12.2009 r. opublikował półroczny raport nt. stabilności finansowej w strefie euro, wskazujący, że banki ze strefy euro będą musiały podjąć 187 mld rezerw w 2010 r., przy czym jedną z dwóch głównych przyczyn wymienia straty wynikające ze złej sytuacji ekonomicznej w Europie Środkowej i Wschodniej (CEE). W tym kontekście komentarz Wall Street Journal do raportu EBC wymienia z nazwy Unicredit.

Czy Komisja nie uważa, że praktyki biznesowe i procedury księgowe w Grupie Unicredit prowadzą do ukrywania rzeczywistych strat finansowych, co w średnim i długim okresie może narazić stabilność systemu finansowego w UE? Myślę tu o sztucznym podtrzymywaniu wyników i płynności Unicredit Ukraina przez Bank Pekao SA poprzez tzw. rolowanie złych długów i ciągłe zwiększanie finansowania, co budzi moje zaniepokojenie o stabilność rynku finansowego w Polsce, gdyż Pekao SA dotąd nie podjął wymaganych prawem europejskim (MSSF) rezerw na swoje inwestycje na Ukrainie.

Czy drenaż finansowy spółki córki Pekao SA przez spółkę matkę Unicredit zgodny jest z prawem UE? Czy narzucanie spółkom córkom w ramach tzw. "Projektu Chopin" (Polska, Rumunia, Bułgaria) niekorzystnych kontraktów z protegowaną przez Unicredit Pirelli Real Estate SpA w sytuacji jaskrawego konfliktu interesów Prezesa Unicredit, Alessandro Profumo (w momencie podpisania kontraktów pełnił funkcję w Radzie Dyrektorów spółki z Grupy Pirelli), nie doprowadza do naruszenia zasad konkurencji w UE?

Źródło: Parlament Europejski