piątek, 8 października 2010
Odyseusz polskiej gospodarki
niedziela, 18 lipca 2010
Uwaga Blogerzy: przychód z reklam trzeba opodatkować
Konsekwencją takiej klasyfikacji źródła przychodu jest spoczywający na osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osobie prawnej i ich jednostkach organizacyjnych oraz jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy, obowiązek sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i przekazanie jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego (art. 42a ustawy).Natomiast podatnik, który osiągnął omawiany przychód, jest zobligowany do wykazania go w zeznaniu podatkowym (oznaczonym symbolem PIT-36) składanym za dany rok podatkowy i obliczenia podatku należnego od sumy uzyskanych dochodów według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy.
środa, 21 kwietnia 2010
Kolejne negatywne orzeczenie NSA w sprawie PCC od aportów
1. NSA - oddalając skargę kasacyjną - nie podzielił argumentacji strony skarżącej o konieczności uwzględniania historycznego i celowościowego kontekstu przy interpretowaniu art. 7 Dyrektywy nr 69/335/EWG. W konsekwencji NSA stwierdził, iż przewidziane w art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG obowiązkowe zwolnienie dotyczy wszystkich czynności objętych zakresem zastosowania tej dyrektywy, które w dniu 1 lipca 1984 r. były w Polsce - na gruncie obowiązującego na ten dzień prawa krajowego - zwolnione od podatku kapitałowego lub które były opodatkowane tym podatkiem według stawki obniżonej wynoszącej 0,50% lub niższej. W ocenie NSA fakt, iż na dzień 1 lipca 1984 r. umowa spółki polegająca na utworzeniu spółki podlegała w Polsce opłacie skarbowej o stawce wyższej niż 0,5%, to zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 1 Dyrektywy nr 69/335/EWG nie miało zastosowania do umowy spółki w której przewidziano wniesienie kapitału zakładowego w postaci przedsiębiorstwa.
2. NSA nie widział przy tym potrzeby, aby zwrócić się do poszerzonego składu NSA z pytaniem prawnym w zakresie wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG – o co wnioskowała strona skarżąca. NSA nie przekonała okoliczność, iż w ostatnim czasie wojewódzkie sądy administracyjne coraz częściej przyznają rację podatnikom, iż PCC od aportów przedsiębiorstw lub ich zorganizowanych części pobierany był od maja 2004 r. z naruszeniem prawa wspólnotowego (por. m.in.: wyrok WSA w Szczecinie z dnia 8 kwietnia 2010 r., sygn. I SA/Sz 89/10; wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 marca 2010 r., sygn. III SA/Wa 2305/09; wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. III SA/Wa 1601/09). NSA powyższe skwitował stwierdzeniem, iż pomimo zaistniałych rozbieżności interpretacyjne na poziomie wojewódzkich sądów administracyjnych, stanowisko NSA prezentowane w dotychczasowych wyrokach pozostaje jednolite (Sąd miał tutaj zapewne na myśli dwa dotychczasowe wyroki NSA, tj. wyrok z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. II FSK 1266/08 oraz z dnia 13 października 2009 r., sygn. II FSK 636/08).
3. Dodatkowo, NSA nie widział potrzeby zwrócenia się do ETS z pytaniem prejudycjalnym – na co również wskazywała strona skarżąca – ponieważ dokonana interpretacja literalna Dyrektywy 69/335/EWG nie budzi, zdaniem NSA, wątpliwości. NSA stwierdził przy tym, że w świetle dokonanej interpretacji nie jest zasadne dokonywanie wykładni celowościowej i historycznej wspomnianej Dyrektywy.
4. W świetle powyższego wyroku bardzo interesująco zapowiada się odpowiedź Komisji Europejskiej na zadanie niedawno pytanie (zapytanie pisemne P-2802/10) europosła, Rafała Trzaskowskiego, o następującej treści:
"Czy w przypadku Rzeczypospolitej Polskiej, która przystąpiła do Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r., art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, w brzmieniu wynikającym z dyrektywy Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., musi być interpretowany w ten sposób, że nakłada on na Polskę obowiązek zwolnienia od podatku kapitałowego z dniem 1 maja 2004 r. czynności restrukturyzacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 69/335/EWG w brzmieniu nadanym dyrektywą 73/80/EWG z dnia 9 kwietnia 1973 r., bez względu na to, czy i w jakiej wysokości były one rzeczywiście opodatkowane w Polsce w dniu 1 lipca 1984 r.?"
Źródło: uzasadnienie ustne omawianego wyroku NSA oraz Parlament Europejski
niedziela, 18 kwietnia 2010
Każda wymówka jest dobra
niedziela, 11 kwietnia 2010
Tragedia w katyńskim lesie
środa, 7 kwietnia 2010
Reklama zatacza szerokie kręgi
wtorek, 9 lutego 2010
Kontrowersyjne orzeczenie NSA w zakresie kosztów podwyższenia kapitału zakładowego
wyrok w sprawie kosztów podwyższenia kapitału zakładowego (sygn. II
FSK 1486/08) - w niniejszej sprawie spór dotyczył kwalifikacji
podatkowej wydatków na emisję akcji.
W ww. wyroku, NSA uchylił korzystny dla podatnika wyrok WSA w
Warszawie z dnia 10 czerwca 2008 r. (sygn. III SA/Wa 544/08).
Uzasadniając ustnie powyższe rozstrzygnięcie, NSA stwierdził, iż
przysporzenia niestanowiące przychodów podatkowych nie mogą generować
kosztów podatkowych. Inna konkluzja - zdaniem Sądu - prowadziłaby do
zachwiania konstrukcji podatku dochodowego. Sędzia sprawozdawca NSA,
Antoni Hanusz, podkreślił przy tym, iż decydujące znaczenie dla
wyłączenia wydatków związanych z emisją akcji z kosztów podatkowych
miał fakt, iż ww. wydatki związane były z powiększeniem samego źródła
przychodów, a nie przychodów z działalności gospodarczej podatnika.
W świetle powyższego uzasadnienia, trudno nie zauważyć, iż prowadzi
ono w istocie do nieuzasadnionego na gruncie prawa podatkowego
dyskryminowania kosztów związanych z danym źródłem finansowania
działalności gospodarczej. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, iż
niektóre kategorie wydatków ponoszonych przez podatników - jak wydatki
na nabycie akcji, czy też koszty pożyczki - choć są związane z
przysporzeniami nieuznawanymi za przychody podatkowe, to jednak
stanowią koszty uzyskania przychodów. W konsekwencji, różnicowanie
poszczególnych kategorii wydatków pod względem podatkowym z uwagi na
rodzaj związanych z nimi źródeł finansowania nie wydaje się być
zasadne.
wtorek, 12 stycznia 2010
Kontrowersyjne orzeczenie NSA w sprawie PCC od aportów
piątek, 1 stycznia 2010
Kulturalny rozkład jazdy na 2010 rok
czwartek, 24 grudnia 2009
piątek, 18 grudnia 2009
środa, 2 grudnia 2009
Aksjologiczny wymiar optymalizacji podatkowej
W tradycji i kulturze europejskiej zakorzeniona jest bowiem jako
podstawa sprawiedliwości społecznej zasada solidarności z innymi -
pomocy za pośrednictwem swych podatków z tymi, którzy tej pomocy
bardziej potrzebują (mająca zresztą swe uzasadnienie tetyczne w
preambule obecnej Konstytucji), a wywodząca się z rozbudowanych
koncepcji chrześcijańskich (por. np. szerzej W. Łączkowski, Egalitarne
czy sprawiedliwe finansowanie potrzeb socjalnych ze środków
społecznych, w: Ius suum quique. Studia prawnofinansowe, Księga
jubileuszowa dedykowana profesorowi Wacławowi Goronowskiemu, Warszawa
2005, s. 33 i n.). Rzadko jednak zdarza się nawet wśród wierzących
podatników taki stosunek do obowiązków podatkowych, jak opisany w
Ewangelii wg. św. Mateusza w ustępie zatytułowanym Podatek na
świątynię - gdzie Jezus mimo braku obowiązku podatkowego nakazuje
Szymonowi zapłacenie poborcom podatku na świątynię w wysokości
dwudrachmy, byle nie dać powodu do zgorszenia. Jednakże współczesny
katechizm Kościoła katolickiego wyraźnie mówi, że niepłacenie podatków
to nie tylko naruszenie prawa, ale i grzech.
http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/FFAF893109
Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 sierpnia 2005 r. (sygn. akt: I
SA/Go 1698/05)
Przedstawione wyżej poglądy przedstawicieli kościoła są ich poglądami
i pozostają w sprzeczności z treścią art. 55 ust.7. W tym miejscu
rodzi się pytanie, a jak w podobnych przypadkach zareagowałby Jezus ?
Odpowiedź na nie znajdujemy w rozdziale 17 Ewangelii według św.
Mateusza. Dotyczy on wprowadzanego przez władców Izraela podatku na
świątynie. Poborcy tego podatku (didrachmy ) zapytali Piotra - "Wasz
Nauczyciel nie płaci didrachmy ? Piotr odpowiedział - Tak . Jezus
zwracając się do Piotra powiedział : " Szymonie, jak Ci się zdaje : Od
kogo królowi ziemscy pobierając daniny lub podatki ? Od synów swoich
czy od obcych ? Gdy Piotr odpowiedział - od obcych. Jezus mu rzekł : "
A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali im powodu do
zgorszenia idź nad jezioro i zarzuć wędkę. Weź pierwszą złowioną rybę,
a gdy otworzysz jej pyszczek, znajdziesz statera (srebrna moneta
grecka). Weź go i daj im za Mnie i za Siebie".
czwartek, 15 października 2009
NSA w sprawie Dyrektywy 69/335
Spór o zgodność z prawem wspólnotowym opodatkowania podwyższenia
kapitału zakładowego podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC)
znalazł wczoraj swój finał w NSA. Po serii negatywnych dla podatników
wyroków WSA w analogicznych sprawach (dotychczas jedynie dwa wyłowy w
tej linii) , tj. w kwestii zasadności pobierania przez notariuszy PCC
od niektórych transakcji restrukturyzacyjnych spółek kapitałowych
(aporty przedsiębiorstw lub ich zorganizowanych części w zamian za
udziały), NSA podzielił stanowisko organów podatkowych. Zasadniczym
argumentem przesądzającym o oddaleniu skargi podatnika nie było jednak
odniesienie się do materialnej osi sporu i prawa wspólnotowego.
Zaważyły bowiem kwestie proceduralne (podstawa prawna wniosku o
stwierdzenie nadpłaty PCC), które nie zostały podniesione przez
pełnomocników podanika na poprzednich etapach postępowania.
Pisemne uzasadnienie ww. wyroku rzuci więcej światła na ewentualne
konsekwencje, jakie stanowisko NSA może mieć dla oceny zgodności
polskiej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ze wspólnotową
Dyrektywą 69/335/EWG. Należy bowiem podkreślić, że wspomniany akt
prawa wspólnotowego wprowadził we Wspólnocie z mocą od 1 stycznia 1986
r. obligatoryjne zwolnienia z opodatkowania niektórych transakcji
restrukturyzacyjnych.
Źródło: http://www.rp.pl/artykul/377194_Trudno_odzyskac_podatek_od_fuzji.html
